FANDOM


Ten artykuł jest częścią nowego kanonu.

Trzy Przełęcze Szekli – trzy przełęcze, przez które przebiegają ważne szklaki handlowe umożliwiające szybszy transport. Dzięki nim nie trzeba objeżdżać gór dookoła. Sprawia to to, że kto je kontroluje ma szansę zostać najbogatszym z ludzi w Calradii. Do pilnowania przełęczy postawiono trzy zamki: Maras, Culmarr i Etrosq.

Położenie

Trzy Przełęcze Szekli znajdują się w zachodnich górach Republiki Rhodockiej w Calradii. Zachodnia przełęcz to najszybsza droga dla karawan podróżujących z Yalen do Praven. Północna i południowa znajdują się na jednej trasie Jelkala – Praven, Jelkala – Suno.

Historie związane z przełęczami

Przełęcze pełniły ważną rolę. Dzięki nim handlarze skracali czas podróży przejeżdżając przez nie, a nie jadąc na około. Nikt nie zauważał możliwości zarobku na nich do momentu przybycia pewnej osoby do Calradii. Tą osobą był członek rodu Barnabów. Geniusz (bo taki dostał później przydomek) postanowił pobierać pieniądze za przejazd. W tym celu zbudował chatkę z łajna. Po budowie kazał sobie płacić opłatę za przejazd przez jego teren. Częściowo uzasadniał to utrzymywaniem bezpieczeństwa na tym odcinku szlaku handlowego, jednak było to kłamstwo. Jakim wielkim zdziwieniem było dla innych biznesmenów, że jakiś koleś postawił sobie chatkę z łajna, a ludzie mu za to płacą. Tak powstał zamek Maras na zachodniej przełęczy.

Fakt, że Geniuszowi ten plan udawał się z dużym zyskiem, coraz więcej osób rozmyślało, czy nie zastosować podobnego manewru w innych miejscach. Jednym z takich ludzi był sąsiad Geniusza nazywający się Janusz Somsiad. Z racji, że był bardzo leniwy i nie chciało mu się budować chatki z łajna, postanowił, że on zamiast tego wbije jedną deskę w ziemię. Po zrobieniu tego stwierdził, że to jest jego zamek. Budowlę tę nazwał zamkiem Zqrwy (później przemianowany na Etrosq). Nikt oprócz niego nie wiedział i do tej pory nikt nie wie, dlaczego postanowił to tak nazwać. Stwierdził, że za przejazd będzie pobierał opłatę o połowę mniejszą niż jego sąsiad. Pozostawał nieugięty w swej decyzji. Nawet gdy przodek Barnaby zniżył cenę, ten i tak dalej oferował przejazd za połowę ceny. Robił tak dlatego, że on nie chciał zarobić; chciał by Geniusz nie zarabiał.

Ród Barnabów czekał na odegranie się na Januszu kilkadziesiąt lat. Następny członek Barnabów został wyposażony w potężny miecz Skąpiec, by nikt nie przeszkadzał mu w osiągnięciu swoich zamierzeń. Po przypłynięciu Debila (bo taki dostał później przydomek) okazało się, że ma on ważniejszy dla siebie cel. W odróżnieniu od swego krewnego nie zamierzał zarabiać na podróżujących. Chciał on sprawić, by podróżujący przechodzący przez jego przełęcz czuli się bezpieczniejsi. Aby wypełnić swe postanowienie zbudował zamek z prawdziwych krwi i kości. Surowce te zdobył z ciał bandytów i rabusiów zabitych przez niego za pomocą swego potężnego miecza – Skąpca. Swe dzieło nazwał zamkiem Culmarr.

Po pewnym czasie Republika Rhodocka przejęła wszystkie zamki, a co za tym idzie zdobyła kontrolę nad każdą przełęczą. Twierdze zostały rozdane wasalom ówczesnego Wielkiego Doży. Po upływie kolejnych lat i po buncie Barnaby postanowił on odbić zamki z rąk oponentów. Była to kampania rhodocka. Nie trwała ona długo, ponieważ twierdze padały odpowiednio 29 czerwca, 30 czerwca i 2 lipca 1258 roku.

Na drodze pomiędzy południową a północną przełęczą blisko miejscowości Dirigsene odbyła się Ostateczna bitwa z Gildią Wenecką zakończona zwycięstwem Króla Barnaby I.