FANDOM


Karol of Opole - jeden z najlepszych dowódców wojskowych w historii Cesarstwa Wendyjskiego. Brał udział w ekspansji na Pomorze, następnie w wojnach o Inflanty. W spadku od ojca otrzymał swoje rodzinne miasto, Opole. Miał dwóch synów, Andrzeja i Kamila.

Historia

Urodził się najprawdopodobniej w 1080. Jego ojciec, Jarosław był władcą Opola.

Dzieciństwo Karola nie jest znane, jednak można podejrzewać, że od najmłodszych lat trenował na dworze ojca walkę wręcz. Prowadził spokojne życie, nie wyróżniając się zbytnio. 

Po wybuchu wojny polsko-pomorskiej w 1097 roku, Król Bolesław II Śmiały poszukiwał odważnych i uzdolnionych dowódców na stanowisko generała. Karol miał zaledwie 17 lat, jednak szybko został mianowany na dowódcę lewej flanki w Armii Króla. Po wielu zwycięskich bitwach, choć zdarzały się i porażki wojna dobiegła końca w 1097 roku.

W końcówce 1097 roku, na jesień wybuchło Powstanie Smoleńskie pod dowództwem Feodora. Król szybko wezwał wojsko z całego kraju i wybrał dowódców których zadaniem było pokonać powstańców. Karol i tym razem wziął udział jako dowódca lewej flanki u boku Króla. Rewolucja została bardzo szybko stłumiona, bo zaledwie w miesiąc.

Niestety, na początku 1098 roku zmarł ojciec Karola, Opole przeszło w jego posiadanie. Jakiś czas później, Karol poprosił Króla o mianowanie go Marszałkiem, gdyż obecny Wojewoda był o wiele słabszy i starszy od młodego i ambitnego młodzieńca. Pierwszym zadaniem na nowym stanowisku było ulepszanie technologii wojskowej w Krakowie. 

Wiosną 1099 roku został zorganizowany Turniej Rycerski w Krakowie, w którym Karol zajął pierwsze miejsce. Chwilę później wybuchła wojna polsko-litewska. Król i tym razem postawił na Karola, który u jego boku poprowadził armię do zwycięstwa. Wojna skończyła się w styczniu 1100 roku.

Latem 1100 roku wybuchła wojna polsko-kurońska, jak zwykle Karol objął dowodzenie nad lewą flanką i znów doprowadził swoich wojów do zwycięstwa w 1101 roku.

W 1102 roku wybuchła kolejna wojna polsko-pomorska, jednak tym razem Karol dowodził środkową częścią armii. Jego zadaniem było utrzymanie linii frontu a w tym czasie reszta dowódców otaczała przeciwników wykańczając ich. Ostatecznie wojna zakończyła się w 1103 roku.

Znów w 1104 roku doszło w Smoleńsku do powstania. Karol ponownie dowodził środkową części armii, po roku walk w 1105 roku podpisano pokój a dominacja Karola nad pozostałymi dowódcami była coraz większa.

Późniejsze lata

Pod koniec 1106 roku Cesarstwo Wendyjskie dołączyło do Krucjaty. Król zebrał ze sobą najlepszych wojów, w tym Karola, następnie wyruszyli do Jerozolimy. 13 stycznia 1107 roku doszło do Bitwy pod Ariszem, którą Polacy przegrali, zginęło wtedy blisko 3 tysiące polskich wojów, a Karol został ranny. Mimo tego nie zrezygnował z dowodzenia wojskami.

Kilka tygodni później w Bitwie pod Darum kolejny raz wojska Polskie zostały pokonane, tym razem nie przetrwał ani jeden żołnierz. Król zdołał uciec, dzięki najprawdopodobniej bohaterskiej postawie Karola który w końcówce bitwy osłonił oddziały Króla i ruszył szarżą na przeciwnika, nie wiadomo jak Karol zdołał przetrwać.

Ostatnie lata życia

Uczestniczył w jeszcze wielu wojnach [spis niżej] jednak z upływem czasu tracił doświadczenie militarne i rzadziej dowodził wojskami.

Z powodu wieku [miał wtedy ok. 58 lat] został zwolniony z posady Marszałka po prawie 40 latach sprawowania tej funkcji. Mimo to, nadal pozostał dowódcą wojsk.

Ostatecznie, podczas II Krucjaty w 1142 roku został ciężko ranny, w wyniku krwawej bitwy została mu odcięta kończyna. 

W latach 1142-1143 powrócił do ojczyzny, jednak nie wiedział co zamierza zrobić, gdyż walka była dosłownie jego jedyną umiejętnością a Jego brat odebrał mu wiele lat temu władze nad rodzimym Opolem. 

Najprawdopodobniej udał się na dwór do Króla Litwy Potwora, możliwe, że ten mianował go Marszałkiem.

Karol zmarł w 1147 roku na dworze Potwora.

Wojny w których wziął udział [CHRONOLOGICZNIE]:

Wojna polsko-pomorska [1097-1097]

Wojna z Powstaniem Smoleńskim [1097-1098]

Wojna polsko-litewska [1099-1100]

Wojna polsko-kurońska [1100-1101]

Wojna polsko-pomorska [1102-1103]

Wojna z Powstaniem Smoleńskim [1104-1105]

Krucjata [1106-1107]

Wojna polsko-nadrowska [1107-1111]

Wojna polsko-pomorska [1113-1113]

Wojna polsko-zeimatijska [1113-1114]

Wojna polsko-kurońska [1115-1116]

POZOSTAŁE WOJNY [1116-1142]

Ciekawostki

* Jego umiejętności bitewne w szczytowym momencie wynosiły 28, w Crusader Kings 2 jest to rzadkie zjawisko.

* Szanował Króla Bolesława, Piotrka i Czcibora, mimo to zdradził ich i udał się na dwór do ich "wroga" Potwora. 

* Możliwe, że zabił swojego ojca aby otrzymać Opole, gdyż jego ojciec nie był stary co wyklucza śmierć naturalną.

* Wygrał kilka turniejów rycerskich z rzędu.