FANDOM


Ten artykuł należy do starego kanonu.

Imperialistyczna Polska - imperialistyczne państwo istniejące w Niedźwiedźdomium na planecie typu Europa Universalis 4, rządzone przez Lookasa. Rywalizuje z Austrią, będącą pod władzą Pulchnego Niedźwiedzia. Jego stolicą jest Warszawa (wcześniej Kraków).

Historia

Polska

Lata 1444-1454

W 1444 roku, kiedy to Lookas objął władzę w Polsce, kraj znajdował się pod regencją. Pierwszym ruchem nowego władcy było wskazanie na rywala Węgier, jako odpowiedź na sojusz austriacko-węgierski. Następnie wysłał poselstwo do Czech z zapytaniem o możliwość sojuszu między krajami. Władca czeski, świadomy zagrożenia sprawianego przez Austrię, zaakceptował tę propozycję.

W 1445 roku doszło do ustanowienia monarchii elekcyjnej jako ustroju państwa. Nowym królem został Kazimierz IV Jagiellończyk, brat tragicznie zmarłego króla Władysława III, wielki książę litewski. Jednocześnie doszło do zawarcia unii personalnej pomiędzy Litwą a Polską.

W 1446 roku doszło do zawarcia małżeństwa między rodami panującymi w Czechach i Polsce oraz zawarcia sojuszu z Brandenburgią - rywalem Austrii.

Kolejne lata przeznaczone zostały na rozbudowę armii i gospodarki wewnętrznej kraju, przerywane jedynie wzmacnianiem sojuszy oraz przesyłaniem posiłków Brandenburgii, która toczyła wojnę.

Stan pokoju zakończył się w 1453 roku, kiedy to dotarła do Lookasa wieść o wybuchu wojny na wschodzie, w którą zaangażował się sojusznik Krzyżaków. Doprowadziło to do mobilizacji wojsk oraz wybuchy wojny z Zakonem Krzyżackim w 1454 roku.

I wojna krzyżacka

Wojna rozpoczęła się inwazją polskiej armii na Bory Tucholskie oraz Kulm - ziemie krzyżackie. Jednakże wieść o ataku wojsk węgierskich na południowe granice wymusiła odstąpienie od inwazji krzyżackiej, na rzecz obrony granic.

Ataki wojsk węgierskich na wojska mołdawskie spowodowały rozbicie tych drugich, dzięki czemu Węgrzy mogli skierować się w głąb kraju. Podążało za nimi wojsko polskie, które w bitwie pod Warszawą (1454 r.) wraz z armią sojusznika pokonało dwie armie węgierskie. Następnie armia polska skierowała się na granice węgierskie, paląc i grabiąc miasta przez miesiąc, po czym skierowała się w stronę Lublina, gdzie armia litewska walczyła z Zakonem Kawalerów Mieczowych. Odsiecz Polaków uratowała armię litewską, dzięki czemu wygrano bitwę lubelską (1455 r.)

Pomimo początkowych zwycięstw, armia polska wpadła w zasadzkę w czasie bitwy w Tarnowie, kiedy to wpadła w kleszcze dwóch armii węgierskich. Okrążenie udało się przełamać dzięki heroicznej szarży oddziału konnego Jana spod Grodna, który wraz ze swoimi ludźmi poświęcił swe życie, aby armia polska przeżyła.

Kolejna bitwa- I bitwa pod Łęczycą (1455 r.) okazała się także przegrana, a Węgry zaczęły okupować dużą część ziem polskich. Zmusiło to króla polskiego do zaciągnięcia pożyczek i wynajęcia armii zawodowych. Plan początkowo zakładał zgrupowanie wojsk na Litwie i obronę resztek ziem.
Imperialistyczna Polska 2

Najdalszy zasięg okupacji Polski przez wojska krzyżacko-węgierskie

Od całkowitej klęski uratowała Lookasa pani Basia, która doprowadziła do wybuchu wojny czesko-węgierskiej. Dzięki temu większość wojsk węgierskich została przeniesiona na nowe fronty, a nowe armie pomocnicze umożliwiły odbicie okupowanych ziem.

Sama pani Basia zemściła się na Niedźwiedziu, zmieniając standardowy bieg wydarzeń za pomocą eventów, przez co ziemie burgundzkie otrzymała nie Austria (cesarz ŚCR), lecz Kastylia.

Kolejne bitwy okazały się również zwycięskie dla koalicji antywęgierskiej. Dzięki temu w 1457 roku zawarto biały pokój z Węgrami. Polska mogła skupić się na froncie północnym, gdzie armie zakonne zdobyły Kalisz i Lublin. Po śmierci księcia mazowieckiego w 1457 roku Polska anektowała ziemie swego wasala.

W sierpniu 1457 armie zakonne okupowały ziemię kalisko-łęczycką, lubelską i sandomierską, jednakże do końca roku zostali zepchnięci do Kalisza i Lublina. Koalicja zdołała także zająć i okupować wschodnie Inflanty. Dzięki tym sukcesom w 1458 roku Polska zawarła biały pokój z Zakonem Kawalerów Mieczowych oraz Rygą.

W 1459 roku zreorganizowana armia polska wyruszyła na ziemie krzyżackie. W II bitwie pod Łęczycą armia polska wraz ze wsparciem koalicjantów pobiła armie krzyżackie. Następnie koalicjanci rozpoczęli atak na Żuławy Wiślane i Malbork. Jednakże przegrana przez armie polską bitwa płocka (1459 r.) wymusiła odstąpienie od oblegania Malborka przez koalicję w celu wsparcia Polaków. Następna I bitwa pod Kulmem okazała się zwycięska dla koalicji, w wyniku czego ponownie rozpoczęto obleganie Malborka. Próba odsieczy oblężonym przez Krzyżaków zakończyła się totalną klęską, mimo to zamek się nie poddał.
Imperialistyczna Polska 3

Okupacja Zakonu Krzyżackiego

W 1460 roku doszło do odbicia Kalisza z rąk Krzyżaków. Następnie w bitwie pod Notecią armia meklemburska została rozbita, dzięki czemu doszło do okupacji ziem tego kraju. W wyniku tych ruchów Polska zawarła korzystny pokój z Meklemburgią. Zakon Krzyżacki został osamotniony w walce z koalicją.

W 1461 roku armie koalicji okupowały większość Żuław Wiślanych, w tym Malbork - stolicę krzyżacką. Krzyżacy zaś, po udanym oblężeniu Płocka, skierowali swoje główne siły do Kulmu. Tam dopadła ich armia koalicji. W kilkudniowej II bitwie pod Kulmem armie krzyżackie zostały rozbite. Rozpoczęła się okupacja ziem krzyżackich i ich defensywa.
Imperialistyczna Polska 4

Granice Polski po I wojnie krzyżackiej i wybuch rebelii lwowskiej

W latach 1462-1463 armia koalicyjna odbiła większość ziem polskich i okupowała całe ziemie krzyżackie. Resztki wojsk Krzyżaków zostały okrążone podczas oblegania Malborka (polska załoga). W bitwie pod tą miejscowością (1462 r.) armia polska rozbiła armie krzyżackie. W tym samym roku doszło do wybuchu rebelii lwowskiej, która trwała do roku 1464 roku, zakończonej w bitwie pod Podolem, przegranej przez buntowników.

18 listopada 1463 roku doszło do zawarcia pokoju, w którym Polska otrzymała całe Żuławy Wiślane i Gdańsk oraz trybut. W taki sposób zakończyła się I wojna krzyżacka.

Lata 1464-1479

Okres ten rozpoczyna się wydaniem szlachcie polskiej statutów nieszawskich w 1464 roku. Początkowa niechęć króla została przełamana pod groźbą rokoszu szlacheckiego. W takiej sytuacji król zgodził się wydać przywilej.

W 1465 za zgodą szlachty przeniesiono stolicę kraju z Krakowa do Warszawy. Fakt ten był spowodowany wzrostem znaczenia miasta, leżącego na szlakach handlowych.

Kolejne lata minęły na rozbudowie gospodarki, spłacaniu pożyczek, wzmacnianiu sojuszy oraz na wzroście wpływu politycznego kraju na arenie międzynarodowej. Przerwaniem okresu względnego pokoju był wybuch powstania krzyżackiego w Malborku w 1467 roku. Po krótkim oblężeniu zamek został zdobyty przez buntowników, którzy skierowali się do Gdańska. Miasto zostało zdobyte bez oporu. Rebelia została zdławiona w 1468 roku, w czasie bitwy pod Gdańskiem, gdzie armie Polski, Litwy i Czech rozbiły rewolucjonistów. W 1470 roku na skutek zatargów granicznych i ambicji rosyjskich doszło do ogłoszenia wzajemnej rywalizacji Polski i Moskwy.

W 1470 roku doszło do zawiązania konfederacji noteckiej jako skutek odrzucenia petycji szlacheckiej (podobno mocno godzącej w znaczenie króla). Bunt został zdławiony w zarodku przez wojska polskie.

Kolejne lata minęły na rozbudowę armii i jej unowocześnienie. Dodatkowo usprawniono sądownictwo i administrację państwową. Impulsem do przerwania pokoju była wieść o rozbudowie wojska przez Zakon Krzyżacki. Armia polska przeszła w stan mobilizacji. W 1479 roku Polska wypowiedziała wojnę Krzyżakom, rozpoczynając II wojnę krzyżacką.

II wojna krzyżacka

Armia polska wkroczyła na ziemie krzyżackie, nie napotykając większego oporu. Pierwsze wojska krzyżackie spotkano dopiero pod Królewcem. Bitwa pod tym zamkiem zakończyła się zwycięstwem Polaków i rozbiciem armii krzyżackiej. Następnie zwycięzcy wyruszyli do Malborka, gdzie przechwycili armię sojuszników Krzyżaków. Po krótkiej bitwie wrogowie zostali rozbici.

W 1480 po rocznym oblężeniu Polacy zdobyli Ostródę. Następnie udali się na Litwę odbić kilka miast przygranicznych. W tym samym roku w bitwie pod Ostródą, armie polsko-litewskie pokonały armie zakonne, oblegające twierdzę.

W 1481 roku armie czeskie zdobyły stolicę Magdeburgu, dzięki czemu zawarto pokój z tym państwem. Magdeburg miał wypłacić trybut. W tym samym czasie armia litewska rozbiła armię Zakonu Kawalerów Mieczowych, rozpoczynając obleganie twierdz przygranicznych. Pod koniec tego roku armie polskie zdobyły zamek Memel.
ImperialistycznaPolska5

Okupacja ziem krzyżackich

W 1482 roku większość ziem krzyżackich znajdowała się pod okupacja polską. Kolejne bitwy okazały się również zwycięskie dla wojsk polsko-litewskich. Rozpoczęto odbijanie ziem Pomorza Gdańskiego z rąk Krzyżaków.

Po częściowym skończeniu tego zadania armie polskie skierowały się do Austrii, natomiast wojsko litewskie kontynuowało podbój Zakonu Kawalerów Mieczowych.

W 1483 zawarto pokój z Zakonem Kawalerów Mieczowych. Państwo to zobowiązało się do oddania Mitawy i wypłacenia trybutu Polsce. Dzięki temu siły litewskie skierowały się do Austrii, wspomóc sojusz polsko-austriacki natomiast Polska zyskała przyczółek na Inflantach.
ImperialistycznaPolska6

Ziemie polskie po II wojnie krzyżackiej

Wojna krzyżacka zakończyła się w 1484 roku, kiedy to Polska zawarła pokój z Zakonem Krzyżackim. Na mocy tego aktu Krzyżacy przekazali Polsce: Lubusz, Szczytno, Warmię i Królewiec. Dodatkowo zobowiązali się do wypłacenia trybutu oraz jednorazowej daniny. Po tym wydarzeniu Zakon Krzyżacki przestał stanowić realne zagrożenie dla Polski.

Nowy król (1482 r.)

Rok 1482 okazał się jednak tragiczny dla monarchii polsko-litewskiej. Najpierw umarł jeden z głównych kandydatów do tronu polskiego - Fryderyk, a kilka miesięcy później panujący król Polski i Litwy - Kazimierz Jagiellończyk. Szlachta polska zdecydowała się wybrać na tron królewski Johanna VI von Hohenzollerna. Unia personalna polsko-litewska nadal trwała.

Wojna austriacka

W 1482 roku Austria wezwała na pomoc armie polskie w rozpoczynającej się wojnie przeciwko Mantui i jej sojusznikom. Polska zdecydowała się poprzeć roszczenie austriackie, włączając się w koalicje i konflikt.

Armie austriacko-polskie przegrały bitwę pod Ferrarą w 1483, co zmusiło sojusz do defensywy. Jednakże przybycie posiłków z Polski i Węgier odmieniły ten stan rzeczy. Armie austriackie, węgierskie i polskie wygrały wielką, kilkudniową bitwę pod Weroną. Bitwa ta okazała się decydująca na froncie mantuańskim. Armie sojuszu rozpoczęły obleganie zamków Mantui.

W 1485 armie polskie zostały rozbite w dwóch bitwach - pod Ferrarą i Mantuą. Mimo tego udało się zawrzeć pokój z osłabionym Mediolanem, dzięki czemu głównymi przeciwnikami Polski i Austrii stali się Państwo Papieskie i Mantua.
ImperialistycznaPolska7

Okupacja ziem włoskich w czasie wojny austriackiej

Kolejna bitwa - bitwa wiedeńska w 1485 roku okazała się również przegrana. Armia polska została zmuszona do powrotu do Polski, w celu uzupełnienia strat. Szybka mobilizacja wojsk przez króla polskiego pozwoliła dalej brać udział w wojnie. Armie litewskie i mołdawskie oblegały twierdze w Mantui, w wyniku czego w 1486 zdobyto Mantuę, a w 1487 roku Ferrarę. Niestety, armia polska została ponownie pokonana w bitwie pod Tyrolem w 1486.

W skutek odnoszonych porażek w Królewcu wybuchło powstanie, trwające od 1486 do 1489 roku.

Zwrotem akcji w serii porażek była II bitwa pod Mantuą, wygrana przez wojska koalicyjne. Pozwoliło to rozpocząć okupacje ziem Państwa Papieskiego przez koalicję austriacko-polską.

Wojna austriacka zakończyła się w 1488 roku, nie przynosząc Polsce większych korzyści materialnych lub politycznych.

Lata 1488-1498

Lookas, po rozbiciu rebelii krzyżackiej, skupił się na rozwoju ogólnym Polski. Budował kościoły, opactwa, budynki gospodarcze. Rozwijał administracje państwową, usprawnił ją i unowocześnił kodeks karny.

W 1491 roku odebrano status marchii Mołdawii, co było pierwszym krokiem do jej włączenia w granice Polski.

W tym samym roku doszło do śmierci króla Johanna. Na jego miejsce drogą elekcji wybrano Jana I Zygmunta von Hohenzollerna. Część szlachty była przeciwna wyborowi tego króla, rozpoczynając trwający rok rokosz sierpniowy. Szlachta zmusiła króla do przyjęcia dokumentu Pacta conventa. Dzięki temu sejm poparł plany polityczne nowego króla. Stan szlachecki zażądał dla siebie również nowych przywilejów, które król także musiał przyjąć. Przywileje te przeszły do historii pod nazwą przywileju piotrowskiego.

Kolejne lata skupiły się na unowocześnieniu armii (wprowadzono działa) oraz na jej rozbudowie. Działania te były przygotowaniem do wojny z Zakonem Kawalerów Mieczowych.

III wojna krzyżacka

Wojna rozpoczęła się atakiem armii polskich na ziemie Zakonu Krzyżackiego. Osłabieni Krzyżacy po krótkim oporze zostali pokonani, a ich ziemie znalazły się pod okupacją polską.
ImperialistycznaPolska8

Okupacja ziem Zakonu Kawalerów Mieczowych w czasie III wojny krzyżackiej

W 1499 roku armia polska została pokonana przez wojska Rygi i Zakonu Kawalerów Mieczowych w bitwie pod Mińskiem. Jednakże armie litewsko-mołdawskie pokonały wrogą armię, dzięki czemu rozpoczęto masową okupację Inflant. W 1500 roku armie polsko-litewskie przechwyciły armię Zakonu Liwońskiego, rozbijając je w bitwie pod Żmudzią.

W następnym roku (1501) wybuchło powstanie chłopskie, trwające do 1504.

W 1501 roku Polska zawarła pokój z Zakonem Krzyżackim, zdobywając w posiadanie wszystkie ziemie krzyżackie. Kolejne bitwy okazywały się w większości zwycięskie dla Polski i jej sojuszników. Do 1504 większość ziem Zakonu Kawalerów Mieczowych znajdowała się pod okupacją Polski.

Umożliwiło to zawarcie w 1504 roku pokoju z Rygą, która została włączona do Polski.
ImperialistycznaPolska9

Polskie Inflanty po III wojnie krzyżackiej

W tym samym roku zawarto pokój z Zakonem Liwońskim. Na jego mocy Zakon oddał Polsce w posiadanie północne Inflanty i zobowiązał się do wypłacenia jednorazowej daniny. Po tym pokoju Zakon Kawalerów Mieczowych przestał stanowić realne zagrożenie dla państwa polsko-litewskiego. W taki sposób zakończyła się III wojna krzyżacka.

Nowy król (1504 r.)

W 1504 roku umarł król Jan I Zygmunt, a na jego miejsce szlachta wybrała Władysława IV von Hohenzollerna. Był to już kolejny władca z dynastii Hohenzollernów na tronie polskim.

Lata 1504-1516

Po zakończeniu III wojny krzyżackiej Polska rozpoczęła reorganizację administracji na podbitych terenach. Rozbudowano sieć kościołów i urzędów. Cały czas następowała rozbudowa gospodarki polskiej.

W 1506 roku wybuchło powstanie w Melmie. Zostało ono jednak szybko stłumione, jeszcze w tym samym roku.

W 1508 roku, na prośbę mieszkańców Newy, Lookas zgodził się odtworzyć Księstwo Nowogrodzkie. Jedynym warunkiem było pozostanie polskim wasalem.

Na przełomie 1508 i 1509 roku wybuchło powstanie w Inflantach, trwające rok. Zostało ono stłumione przez wojska litewskie.

W 1510 roku powstało polskie tłumaczenie Biblii, jednak Polska uznała je za herezję, pozostając katolikami. W tym samym roku po odrzuceniu petycji szlacheckiej wybuchł rokosz wiślany. Został on szybko stłumiony przez polską armię.

Kolejne 6 lat minęło na reorganizacje armii, rozwinięcie infrastruktury urzędniczej oraz tłumieniu kłótni między stanami. Działania te były przygotowaniem do wojny z Danią - wojny zimowej.

Wojna zimowa

Działania wojenne rozpoczęły się w 1516 roku, kiedy to armie sojuszu polskiego podbiły ziemie duńskie na Inflantach. Następnie skierowano się do Szwecji, gdzie rozpoczęto obleganie przygranicznych fortów.

W 1518 roku armie polskie rozbiły wojska duńskie w I bitwie pod Abo. Jednakże Polacy zostali szybko pokonani przez Szwedów w II bitwie pod Abo. Kilka miesięcy później armie sojuszu pokonały armię szwedzką w bitwie pod Wyborgiem.

Do 1521 roku większość Finlandii i Szwecji była pod okupacją sojuszu. Armie duńskie zarządzały odwrót.

Kolejne lata nie przyniosły zmiany sytuacji, armie sojuszu cały czas parły naprzód, zdobywając w okupacje ziemie Norwegii. W tej sytuacji król duński zgodził się na przyjęcie pokoju.

W 1524 roku Polska zawarła pokój z Danią. Oprócz trybutu oraz jednorazowej daniny, Polska otrzymała ziemie na północ od Sztokholmu, natomiast Nowogród sporą część Finlandii i północną Szwecję.

Lata 1524-1539

W 1525 roku wybuchło powstanie niepodległościowe w Estonii, które zostało stłumione w 1526 roku.

Lata te minęły na rozbudowie sieci podatkowej, rozwoju gospodarki oraz unowocześnianiu technologii. Dodatkowo rozpoczęto wzmacnianie armii polskiej w celu zniszczenia buntowników w Skandynawii. Niestety, w 1529 roku doszło do przekazania części ziem nowogrodzkich do Szwecji.

W 1535 roku doszło do wybuchu rewolucji w Szwecji. Brak floty transportowej spowodował niemożność przeniesienia wojska do miejsca rebelii. Doprowadziło to szybkiej rozbudowy floty, a następnie przetransportowania wojsk do Szwecji. Bunt ten został stłumiony dopiero w 1538 roku.

Nowy król (1533 i 1544 r.)

W 1533 roku doszło do śmierci króla Władysława IV. Na jego miejsce szlachta wybrała króla Władysława V z Podiebradów. Część szlachty sprzeciwiło się temu wyborowi, popierając innego kandydata, co doprowadziło do wybuchu rebelii. Została ona jednak, jeszcze w tym samym roku, stłumiona.

Niestety, rok później Władysław V zachorował na czterdziestostopniową gorączkę i umarł. W wolnej elekcji zwyciężył Stanisław I Kurnatowski.

Wojna szwedzka

ImperialistycznaPolska13

Okupacja Szwecji przez armie sojuszu w wojnie szwedzkiej

W 1539 roku doszło do wybuchu drugiej już wojny ze Szwecją. Polska armia wkroczyła do Finlandii. Armie sojuszu pokonały wojska angielsko-szwedzkie, rozpoczynając okupację przygranicznych ziem.

W 1540 wojska polskie wygrały bitwę pod Rewalem z wojskami angielskimi. Kolejna bitwa, rok później, pod Korelą także zakończyła się zwycięstwem sojuszu. Niestety, kolejna batalia pod Wyborgiem zakończyła się klęską wojsk polskich.

Przez następne lata armie sojuszu okupowały Finlandię i północną Szwecję. Armie szwedzkie znajdowały się w ciągłym odwrocie.

W 1546 roku wojna się zakończyła. Polska otrzymała ziemie szwedzkie dookoła Sztokholmu, natomiast Nowogród całą Finlandię.

Dwie wojny z Zakonem Kawalerów Mieczowych

ImperialistycznaPolska14

W 1547 roku doszło do zawarcia sojuszu pomiędzy Francją a Polską. Umożliwiło to Polsce atak na Zakon Kawalerów Mieczowych bez obawy o atak z tyłów. W bitwie pod Dorpe armie polskie rozbiły armie zakonne, rozpoczynając okupacje ich ziem. Rok później wojna zakończyła się, jednak Lookas zadowolił się jedynie zwiększeniem swojego prestiżu.

Kolejna wojna rozpoczęła się w 1555 roku. Polska zaatakowała Zakon Kawalerów Mieczowych w celu jego podbicia. Po kilku bitwach armie zakonne zostały zniszczone, a sojusz rozpoczął okupację wrogich ziem. W 1557 roku zawarto pokój, wskutek czego Polska z Nowogrodem anektowała ziemie zakonne. Zakon Liwoński przestał istnieć.

Wojna o Pomorze

W 1548 roku wybuchła rebelia w Estonii oraz Szwecji, jednakże zostały one stłumione po 2 latach.

W 1550 roku wybuchła wojna Polski z Pomorzem. Armie sojuszu stanęły przeciwko armiom Pomorza i jej sojusznikom z Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Po kilku latach zaciętych walk, głównie na terenie Wielkopolski i Pomorza, Polska uzyskała korzystne pokoje z większością wrogów. W 1555 roku Polska zawarła pokój z Pomorzem. Uzyskała jedną prowincję, jednorazową daninę oraz trybut.

W 1551 roku Polska anektowała Mołdawię.

Powstanie Rzeczpospolitej Obojga Narodów

W 1559 roku doszło do zjednoczenia Polski i Litwy. Od tego momentu na powstałe państwo mówi się Rzeczpospolita Obojga Narodów.

Rzeczpospolita Obojga Narodów

Lata 1559-1563

Kolejne lata minęły na rozwiązywaniu problemów między stanami. W celu nawrócenia prowincji na imperializm (pod przykrywką katolicyzmu) wprowadzono w życie kontrreformację.

Armie RON tłumiły liczne bunty, wybuchające na terenie Litwy.

W 1563 roku umarł król Kurnatowski. Na jego miejsce wybrano Aleksandra I von Hohenzollerna. Części szlachty nie spodobał się nowy król, dlatego zawiązali konfederację.

Wojna moskiewska

W 1563 roku armie moskiewskie wkroczyły na terytorium RON. Oznaczało to wypowiedzenie wojny przeciwko Rzeczpospolitej i jej sojusznikom. Moskwa rozpoczęła obleganie Smoleńska.

Rok później armie brytyjskie desantowały się na Pomorzu. W bitwie pod Berlinem, w Czechach armie RON rozbiły Brytyjczyków. W tym samym roku Nowogród został anektowany przez Polskę. W bitwie pod Wilnem armie polsko-litewskie zostały pokonane przez Moskwian. Armie moskiewskie okupowały większość przygranicznych ziem.

W 1565 roku armie sojuszu rozbiły wojska rosyjskie w II bitwie pod Wilnem. Dzięki temu Moskwa rozpoczęła odwrót z ziem polskich. Jednakże armie brytyjskie okupowały Warszawę i Kraków. Armie sojuszy odbijały ziemie przygraniczne z rąk okupanta.

Rok później w bitwie pod Pragą armia brytyjska została rozbita. Uciekającą armie sojusz dopadł w Krakowie, gdzie po krótkiej bitwie została ona całkowicie zniszczona.

Kolejne bitwy - pod Wołyniem w 1566 r. oraz pod Besarabią - zostały wygrane przez wojska sojuszu, w wyniku czego dwie armie moskiewskie zostały zniszczone. W 1567 roku w bitwie pod Mazyrem armie rosyjskie zostały ponownie pokonane. RON rozpoczęła obleganie Smoleńska.

W 1570 roku przybyły posiłki z Francji, dzięki czemu rozbito rebelię w Krakowie. Armia RON zdobyła szturmem Smoleńsk. W bitwie pod Brestem armie polskie pokonały armię moskiewską.

Kolejny rok przyniósł sojuszowi odprężenie, ponieważ armia moskiewska była w rozsypce. Dzięki temu armie RON rozpoczęła odbijanie ziem litewskich. Kolejnym ruchem był atak na terytorium Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. Rozpoczęto obleganie Moskwy i Tweru.

W 1569 roku armia austriacka wykonała haniebny, zdradziecki i ohydny czyn. Nie zważając na wcześniejszą pomoc polską w wojnie austriackiej zdradziła RON i rozpoczęła obleganie Warszawy. Jednakże armia polska zdobyła w 1570 roku Moskwę.

Kolejny rok był rokiem walk pomiędzy sojuszem, a jego wrogami. Ziemia była okupowana, odbijana i znowu okupowana. W 1571 roku zawarto biały pokój pomiędzy RON a Moskwą. Skończyło to wojnę moskiewską.

Lata 1571-1578

ImperialistycznaPolska15

Rzeczpospolita Obojga Narodów po wojnie moskiewskiej

Kolejne lata minęły Lookasowi na tłumieniu licznych buntów, które wybuchły po wojnie moskiewskiej. Rebelie wybuchały w Mołdawii i Finlandii oraz na Pomorzu, Litwie i Rusi. Armie RON wraz z Czechami cały czas tłumiły rebelie na terenie całego kraju.

Pozytywnym aspektem było zawarcie 1574 roku sojuszu z Aragonią.

Okres powstań zakończył się w 1578 roku, kiedy to na terenie Polski zostały stłumione ostatnie rebelie. Do historii przeszedł on pod nazwą „Lata Miliona Powstań”.

Lata 1578-1590

Lata te minęły głównie na wzmacnianiu sojuszy i spłacaniu licznych pożyczek zaciągniętych w czasie walk z powstańcami. Dodatkowo rozpoczęto program rozbudowy armii polskiej. Działania te były przygotowaniem do wojny ze Szwecją.

Wielka Wojna

Wojna rozpoczęła się w 1590 roku wypowiedzeniem wojny Szwecji. Pierwsze bitwy zostały stoczone w Czechach, gdzie rozbito armie sojusznicze Szwedów. Była to prowokacja ze strony Lookasa, która miała na celu wciągnięcie do wojny Austrii, co też się udało.

Po rozbiciu armii niemieckich sojuszników i wyłączeniu ich z wojny armia polska skierowała się do Małopolski i Galicji, gdzie armie austriackie wykonywały ofensywę. W bitwie pod Łęczycą w 1591 roku armia austriacka została pokonana.

Następnie skierowano się do Czech, gdzie rozbito armię szwedzką. W tym samym roku Francja wypowiedziała wojnę Niedźwiedziowi, tym samym stając się członkiem sojuszu Imperialistów. Armie sojuszu pokonały armie austriacko-szwedzkie w kilkudniowej bitwie pod Budapesztem, zaś sam zamek upadł w 1592 roku.

W 1593 roku spłonął Wiedeń. Kolejne bitwy nie przyniosły jednoznacznego zwycięstwa. Walki trwały do 1595 roku, kiedy to zawarto biały pokój ze Szwecją. Jedynym zwycięzcą tej wojny była Francja, która zdobyła kilka prowincji.

Wojna ustrojowa

Lata 1595-1602 minęły na spłacaniu pożyczek, zawieraniu sojuszy i innych akcjach dyplomatycznych.

Przerwaniem pokoju był rok 1602, kiedy to, na wieść o wprowadzeniu reform wzmacniających pozycję króla, szlachta zawiązała konfederacje w Warszawie i Rovaniemi. Armia wierna królowi pokonała szlachtę w Sandomierzu, a następnie w Finlandii.

Kolejni buntownicy wybuchli w Rydze i Mohylewiu. Te bunty także zostały szybko stłumione.

Szlachta poddała się w 1604 roku. Ustrój Rzeczypospolitej został zmieniony na monarchię absolutną. Znaczenie szlachciców zostało mocno zmniejszone.

Lata 1604-1614

Kolejne lata minęły na rozwoju administracji państwowej i spłacaniu pożyczek zaciągniętych w poprzednich wojnach. Dodatkowo RON zawiązywała nowe sojusze oraz wzmacniała istniejące. Okres względnego spokoju został przerwany wypowiedzeniem wojny RON przez Rosję. W ten sposób rozpoczęła się Wielka Wojna Wschodnia.

I Wojna Wschodnia

Wojna rozpoczęła się w 1614 roku. Rosja została wsparta przez jej wasala Psków oraz Imperium Osmańskie. Po stronie RON opowiedzieli się jej sojusznicy, w tym: Francja (wysyłała tylko pomocnicze jednostki, brak bezpośredniego zaangażowania) i Mediolan. Ich koalicja jest nazywana Sojuszem.
ImperialistycznaPolska16

Okupacja Dzikich Kresów podczas I Wojny Wschodniej

Armie rosyjskie rozpoczęły zmasowany atak na wschodnie i wschodnio-południowe ziemie RON - tzw. Dzikie Kresy. Armia polsko-litewska nie miała dostatecznych sił, aby stawić czoło koalicji wrogich państw, dlatego Rosja rozpoczęła okupacje rozległych obszarów.

W 1615 armie Mediolanu rozbiły jedną z armii rosyjskich w bitwie pod Mohylewem. Armia RON pokonała kolejną armię rosyjską w bitwie pod Mińskiem. W tym samym czasie posiłki francuskie pokonały najemników austriackich, którzy mieli wspomóc Moskwę. Kolejne dwie bitwy zakończyły się zwycięstwem RON.

Niestety, w 1616 roku armia RON została pokonana przez Osmanów. Następnie armie RON i Mediolanu zostały pokonane przez Rosję i Turków w bitwie pod Grodnem. Kolejne bitwy spowodowały rozbicie armii Sojuszu. Państwo polsko-litewskie zostało zmuszone do oddania wschodnich rubieży i zapłacenia daniny.

Pokój został zawarty 1616 roku, kończąc Wielką Wojnę Wschodnią.

Lata 1616-1625

Okres ten minął na odnowie armii RON, jej reorganizacji oraz wprowadzaniem nowych technik wojskowych. Dodatkowo nastąpiła rozbudowa gospodarki oraz administracji. Działania te były przygotowaniem do wojny z Brandenburgią.

Wojna brandenburska

Wojna rozpoczęła się wypowiedzeniem wojny Brandenburgii przez RON. Polska została poparta przez Francję i jej wasali, Hamburg, Mediolan i Saksonię. Brandenburgia zaś została poparta przez Brunszwik, Meklemburgię, Salzburg oraz Szwecję.

Działania wojenne rozpoczęły się atakiem armii RON na ziemie brandenburskie w 1625. Większość Brandenburgii znajdowała się pod okupacją Polską do końca 1625.

ImperialistycznaPolska17

Okupacja księstw niemieckich przez koalicje Sojuszu

W kolejnym roku zawarto pokój z Brunszwikiem (danina i trybut wobec Polski, oddanie prowincji Hamburgowi) i Meklemburgią (danina i trybut wobec Polski). Na froncie szwedzkim armie sojuszu cały czas parły naprzód, okupując coraz większą ilość prowincji.

W 1629 roku zawarto pokój ze Szwecją i Brandenburgią, na mocy którego RON otrzymał wschodnie wybrzeże oraz północne ziemie, Brandenburgia zaś musiała oddać jedną prowincję Polsce.

II Wojna Wschodnia

W 1629 roku Rosja wypowiedziała wojnę RON, którą wsparli jej sojusznicy. Ich wsparcie przybyło w późniejszym etapie wojny.

Armie rosyjskie rozpoczęły zmasowany atak na ziemie litewskie, oblegając główne twierdze i miasta. W 1630 roku armia RON pokonała w boju jedną z armii rosyjskich w bitwie pod Wołyniem. Kolejna bitwa pod Kaługą zakończyła się zwycięstwem armii sojuszu. Bitwa pod Tulą zakończyła się zwycięstwem RON, jednakże po przybyciu posiłków spod Moskwy armie RON zostały rozbite.

Odwet nastąpił po odbiciu Smoleńska z rąk Moskwy oraz odparciu jej ataku w 1631. Kolejne bitwy przyniosły zwycięstwo RON, dzięki czemu rozpoczęto obleganie Moskwy i Tweru. Od oblężenia odstąpiono w kolejnym roku, po odparciu ataku w Twerze. Kolejne bitwy nie przyniosły zmiany w sytuacji na froncie, bitwy raz były wygrywane przez RON, a raz przegrywane.

W 1633 roku Moskwa została zdobyta i spalona. Dodatkowo do Polski dotarły posiłki francuskie, które znacząco wzmocniły armie sojuszu. Do 1634 Sojusz odbił większość okupowanych ziem. Armie rosyjskie były w odwrocie.

Wojna skończyła się w 1636 roku, bezwzględnym zwycięstwem Sojuszu. RON otrzymał ziemie stracone podczas poprzedniej Wojny Wschodniej, dzięki czemu wzmocniła się pozycja państwa na arenie międzynarodowej. Rosja została upokorzona.

Konflikt mediolański

W 1637 roku RON podarował jedną z armii Mediolanowi, walczącego z Austrią. Armia ta prowadziła działania zaczepne na terenie północnej Austrii oraz Śląsku. Bezpośrednio RON włączył się do konfliktu w 1639 roku na prośbę Mediolanu.

Na wieść o ataku RON na Austrię, Imperium Osmańskie zaatakowało RON. Od wojny odstąpili po oddaniu im prowincji przygranicznych w Mołdawii oraz uwolnienie Łotwy jako samodzielnego państwa.

Po zdobyciu Spiżowa armia RON rozpoczęła obleganie Budapesztu. Konflikt zakończył się w 1640 roku.

Lata 1640-XXXX

Lata te minęły na reorganizacji armii, modyfikacji i unowocześnianiu uzbrojenia. Dodatkowo wprowadzono reformy administracyjne oraz gospodarcze.

W 1641 ponownie zawarto sojusz z Mediolanem. W 1643 roku wybuchła rebelia na południowo-wschodnich rubieżach, która została szybko stłumiona. Następnie wybuchł bunt w Nowogrodzie, ponownie szybko stłumiony.

W 1644 roku zawarto sojusz z Francją, zerwany po konflikcie mediolańskim.

W 1644 Hamburg poprosił o wsparcie w wojnie z koalicją Oldenburgu, Akwizgranu, Brunszwiku i Liège. Armia RON brała udział w walkach jako pomocnicze oddziały. Wojna zakończyła się w 1646 roku, wzmacniając sojusz z Hamburgiem.

Kolejne lata minęły na rozbudowie gospodarki i systemu podatkowego. Dodatkowo pilnie obserwowano wojnę Austrii z Francją.

Przerwaniem okresu pokoju była krótka wojna z Pskowem. Armie RON wkroczyły w celu anektowania całego państwa w 1652. Po kilku bitwach armia pskowska została zniszczona, a sam kraj anektowany w 1653 roku.

Po wojnie Lookas zarządził rozbudowę floty wojennej.

Kolejnym celem RON była Ryga. W 1657 roku Polska wypowiedziała jej wojnę. Po krótkotrwałym oporze wojska Rygi zostały zniszczone, a samo miasto zdobyte przez Rzeczpospolitą.

Wojna z Austrią

Pulchny Niedźwiedź, przybity porażkami Austrii w walce z koalicją mafii mediolańskiej, postanowił zaatakować Polskę. W bitwie pod Tarnowem - ostatecznej walce - armia austriacka została pokonana przez RON.

Od tamtej pory Pulchny Niedźwiedź i Lookas nie urzędują na tamtej planecie.

Władcy

Władca Pkt. adm. Pkt. dyp. Pkt. mil. Inne
Kazimierz Jagiellończyk 4 4 1 Władca historyczny
Johann VI von Hohenzollern 3 3 3
Jan I Zygmunt von Hohenzollern 4 2 1
Władysław IV von Hohenzollern 1 1 3
Władysław V z Podebrad 1 2 2
Stanisław I Kurnatowski 1 0 1
Aleksander I von Hohenzollern 2 2 2 Okupował Moskwę
Urszula Mayerin 3 4 2 Władczyni z eventu
August II z Podebrad 4 4 2
Krzysztof I Radziwiłł 0 1 1
Marie Louise Gonzaga 4 3 2 Władczyni z eventu

Generałowie

Imię Siła ognia Szok Manewr Oblężenie Inne
Maksym Mniszech 2 2 0 2 Wyruszył z Odsieczą Wiedeńską
August Uchański 3 5 1 0 Pokonał Austriaków w ostatecznej bitwie

Ta sekcja jest pusta. Edytuj ją, by to zmienić.