FANDOM


Ten artykuł należy do starego kanonu.

Imperialistyczna Kastylia - imperialistyczne państwo położone w Niedźwiedźdomium na planecie typu Europa Universalis 4, kierowane przez Lookasa, później przekształcone w Hiszpanię. Kraj ten był wiecznym sprzymierzeńcem Portugalii, kierowanej przez wspólnika Lookasa - Wotana. Świat, na którym rozgrywała się akcja, był miejscem istnienia dwóch innych krajów, także kierowanych przez tajemniczych imperialistów. Wszystkie walki toczone były na ziemiach kolonialnych.

Historia

Kastylia

Lata 1444-1447

Pierwszym krokiem nowego władcy było zawiązanie sojuszu z Portugalią oraz wysłanie poselstwa o małżeństwo do Nawarry.

Następnie przyjęto misję zdobycia Grenady - ostatniego muzułmańskiego państwa na Półwyspie Iberyjskim. Związane było to z dokończeniem rekonkwisty.

Kolejnym krokiem było nałożenie embarga na Francję i Anglię, będące skutkiem konfliktu dyplomatycznego pomiędzy krajami. W tym samym czasie rozbudowywano i reorganizowano armię oraz poprawiano relację z Aragonią i Austrią. W 1447 roku Nawarra została kastylijskim wasalem.

W międzyczasie odbywały się ataki marokańskich piratów na nadbrzeżne wioski i miasta. Do otwartej wojny z Marokiem doszło w 1447 roku.

Wojna z Marokiem

Portugalia ze wsparciem Kastylii wypowiedziała wojnę Maroku, które poparł Tilimsan. W bitwie morskiej flota iberyjska pokonała flotę marokańską. Jednocześnie wojska Kastylii i Portugalii desantowały się na wybrzeżu. Niestety, w bitwie pod Ceutą rok później wojska Kastylii przegrały. Pomimo to kilka miesięcy później armie sojuszu rozbiły w dwóch walkach w Gharb armię Maroka. Następnie skierowano się do oblegania Fezu. Kolejny rok nie przyniósł zmiany w sytuacji wojennej.

W roku 1450 armia Kastylii dokonała desantu w Tilimsanie, w celu wyeliminowania tego kraju z wojny. Bitwa morska z flotą tilimsańską zakończyła się zwycięstwem Kastylii. Kolejne armie desantowały się na wybrzeżu wroga. Po rozbiciu armii Maroka i zdobyciu stolicy armia sojuszu skierowała się do kolejnych prowincji. Tilimsan poddał się w 1453 roku, kiedy to został zmuszony do wasalizacji przez Kastylię.

Następnie skierowano się do Maroka, gdzie rozpoczęto odbijanie Ceuty i obleganie Fezu. Sama stolica poddała się w 1454 roku. Kolejne działania wojenne miały charakter podbijania dalszych ziem Maroka. Armia wroga nie istniała, a ludność nie stawiała większego oporu. Bitwa morska z flotą przeciwnika zakończyła się zwycięstwem Kastylii.

Wojna z Marokiem zakończyła się w 1456 roku. Portugalia otrzymała większość północnych prowincji, a z podbitych ziem stworzyła Fez.

Wojna z Grenadą

Kolejny rok przeznaczono na odbudowę i regenerację armii. Działania te były przygotowaniem do wojny z Grenadą i jej sojusznikiem - Tunezją. Konflikt rozpoczął się w 1458 roku.

Armia Grenady została zniszczona w ciągu dwóch bitew. Portugalia rozpoczęła okupację ziem Grenady, natomiast Kastylia skierowała się do Tunezji. Wpierw wzięła ona udział w obronie Tilimsanu, atakowanego przez wojska tunezyjskie. W bitwie pod Ouarsenis połączone armie Kastylii i jej wasala rozbiły wroga. Kolejna bitwa z przeciwnikiem pod Titteri zakończyła się zwycięstwem Kastylii.

ImperialistycznaKastylia2

Okupacja Tunezji przez wojska Kastylii i Portugalii

Po podbiciu Grenady do Tunezji przybyły armie portugalskie. Rozpoczęto ofensywę na główne miasta i forty. Armia i flota tunezyjska znajdowała się w rozsypce, nie stawiając większego oporu. Do 1462 roku cały kraj znalazł się pod okupacją kastylijską.

Pokój z Djeridem zawarto w 1462, wymuszając daninę, trybut oraz zerwanie sojuszu z Tunezją. Pakt kończący wojnę z Tunezją zawarto pod koniec tego samego roku. Oddała ona Tilimsanowi część wybrzeża oraz przekazała daninę Kastylii. Grenada zaś została w całości włączona w granice państwa kastylijskiego.

Lata 1463-1468

Najpierw rozpoczęto przymusową zmianę religii na ziemiach dawnej Grenady. Miesiąc później rozpoczęto proces anektowania wasala Kastylii - Nawarry.

ImperialistycznaKastylia3

Ziemie Tilimsanu po wojnie z Grenadą

Jednocześnie rozbudowywano sieć podatkową oraz administracyjną na terenie całego kraju. Dodatkowo coraz częściej myślano o odkryciu nowych ziem na innych kontynentach.

W 1467 roku wybuchła wojna Anglii i jej sojuszników z Aragonią. Kastylia ofiarowała wojsko Aragonii, biorąc udział w wojnie. Przybycie wojsk z odsieczą umożliwiło kontratak na ziemie angielskie i francuskie.

W 1468 roku umarł król Henryk (Enrique), a na jego miejsce wybrano króla aragońskiego Enrica I. Jego wejście na tron oznaczało unię personalną Aragonii nad Kastylią.

I wojna o niepodległość

W 1468 roku Kastylia wraz z Portugalią wypowiedziała wojnę o niepodległość Aragonii, popartej przez Neapol, Austrię i Państwo Papieskie. Szybki atak na Walencję zakończył się rozbiciem wojsk aragońskich, które zostały zmuszone do wycofania się. Kontratak wojsk austriackich został pomyślnie odbity. W 1471 roku oblężenie stolicy zostało przełamane.

Od tego momentu rozpoczęła się okupacja ziem Kastylii, a ich armia cały czas się wycofywała i dokonywała próby reorganizacji. Ostatnią próbą kontrataku była bitwa o Lizbonę, także przegrana.

Kastylia została zmuszona do przyjęcia upokarzającego pokoju w 1472 roku. Próba niepodległości została stłumiona, a unia podtrzymana.

Lata 1472-1498

Lata te były przygotowaniem do kolejnej próby odzyskania niepodległości. Zawarto sojusz militarny z Francją i Anglią, w zamian otrzymania przezeń prowincji Aragonii.

Okres ten przeznaczono na regenerację ran oraz spłatę pożyczek, zaciągniętych przy nieudanej próbie wyzwolenia. Dodatkowo wysłano ekspedycję w celu odkrywania zachodniego wybrzeża Afryki. Wysyłano również dyplomatów, poprawiających relację z innymi krajami.

W 1475 roku wybuchła wojna z Marokiem, jednakże armia kastylijska nie brała udziału w walkach, ograniczając się do grabieży złota marokańskiego.

W 1476 roku wysłano pierwszych osadników na pierwszą kolonię Kastylii, na Wyspy Zielonego Przylądka. Następnie rozpoczęto ekspedycję morską, kierującą się na Karaiby. W 1478 roku oficjalnie ogłoszono dotarcie do Nowego Świata.

W 1482 roku pozytywnie prośbę o wsparcie w wojnie o niepodległość poparły Węgry, Portugalia, Francja i Anglia.

W 1487 roku wysłano kolejnego kolonistę, tym razem do Zachodniego Wybrzeża Afryki. Równocześnie cały czas wysyłano ekspedycje odkrywcze do Nowego Świata.

W 1493 roku Aragonia zaatakowała Anglię i Francję. Kastylia nie brała udziału w walkach, ale wspomagała wrogów Aragonii. W 1497 roku zerwano sojusz Aragonii z Austrią, dzięki czemu Kastylia podjęła kolejną próbę wyzwolenia się spod unii.

II wojna o niepodległość

W 1498 roku Kastylia, przy poparciu Portugalii, wypowiedziała posłuszeństwo Aragonii, co oznaczało wybuch wojny o niepodległość. Armia Kastylii i Portugalii pokonała w bitwie pod Walencją armię aragońską, rozpoczynając oblężenie stolicy.

Następnie skierowali się do Madrytu, w celu pokonania buntowników. W 1500 roku Walencja została zdobyta. Armia Kastylii skierowała się do kolejnych prowincji. Wojska aragońskie nie potrafiły zatrzymać pochodu Kastylii i Portugalii. Do 1502 cały kraj znalazł się pod okupacją Kastylijczyków.

Wojna o niepodległość zakończyła się w 1502 roku. Aragonia zmuszona była oddać kilka prowincji, w tym Maltę, uznać suwerenność Kastylii oraz zapłacić wysoką daninę.

ImperialistycznaKastylia4

Granice Kastylii po odzyskaniu niepodległości

Lata 1503-XXXX

W 1503 roku wysłano konkwistadora do Brazylii z misją odszukania legendarnego El Dorado.

W 1504 roku doszło do politycznego mariażu króla Kastylii i królowej Aragonii. Dzięki temu wydarzeniu zawiązano między państwami unię personalną pod przewodnictwem Kastylii.

W 1508 roku zaatakowano państwa plemienne w pobliżu kolonii Kastylii, włączając ich ziemie w granice kolonii Kastylii. Od tego czasu obszar ten zaczęto nazywać Kastylijską Brazylią. Cały czas wyprawiano morskie ekspedycje odkrywcze, głównie w kierunku Południowego Atlantyku.

W 1515 zaatakowano plemienny kraj w delcie rzeki La Platy. Po krótkiej kampanii wojennej ziemie zostały włączone w granice Kastylii, stając się zalążkiem wielkiej kolonizacji w tym regionie.

Władcy

Władca Punkty adm. Punkty dyp. Punkty mil. Inne
Juan II de Trástamara 1 1 2 Historyczny władca
Enrique IV de Trástamara 0 0 0 Historyczny władca
Enric I de Trástamara 0 5 3 Stworzył unię personalną nad Kastylią pod przewodnictwem Aragonii
Alejandra I de Trástamara 4 4 5 Kobieta
Juan III de Trástamara 4 6 4 Odzyskał niepodległość Kastylii, stworzył unię personalną nad Aragonem