FANDOM


Ten artykuł należy do starego kanonu.

Imperialistyczna Anglia - imperialistyczne państwo położone w Niedźwiedźdomium na planecie typu Europa Universalis 4, kierowane przez Lookasa. Jego głównym celem jest ustanowienie kolonii w Ameryce Północnej i ich uwolnienie jako wasal, następnie przejęcie nad nimi kontroli, wyzwolenie się spod jarzma Anglików oraz podbój Wysp Brytyjskich.

Historia

Królestwo Angielskie

Lata 1444- 1445

Pierwszym krokiem Lookasa było zawiązanie pod koniec 1444 roku sojuszu z Kastylią. Był on zabezpieczeniem przeciwko atakowi Francji. W przyszłości kraj ten byłby wsparciem w podboju Francuzów.

W tym samym roku 10 statków zostało wysłane na kanał La Manche, gdzie mieli strzec szlaków handlowych i umocnić panowanie Anglików w tym regionie.

Na początku 1445 roku doszło do zawarcia małżeństwa, które umocniło sojusz angielsko-kastylijski. W tym samym czasie papież nałożył na Francuzów ekskomunikę. Lookas udzielił temu wsparcia, nakładając na ten kraj embargo handlowe. Jednocześnie zawarł sojusz z Burgundią, będący przygotowaniem do wojny z Francją. Krok ten był dobrze przemyślany, ponieważ gdy król francuski zażądał włączenia Maine do swojej domeny, Anglia nie zgodziła się na te warunki. W odpowiedzi Francja zerwała unię z królem Henrykiem i wypowiedziała wojnę, która przeszła do historii jako I wojna francuska.

Wojna o unię francuską

Francuzi rozpoczęli działania wojenne, wkraczając i zdobywając Maine. Wroga poparła Aragonia i Neapol. W Anglii rozpoczęła się pośpieszna mobilizacja wojska. Miesiąc po wybuchu wojny armia angielska, uprzednio przetransportowana przez kanał La Manche, znalazła się na kontynencie. Lookasa wsparła Burgundia, której obiecano za udział w wojnie nabytki terytorialne.

Pod koniec maja armia Burgundii podeszła pod Paryż, jednak na wieść o zbliżającej się armii francuskiej skierowała się do Caux. W tym samym czasie Anglicy toczyli bitwę pod Caux, a wsparcie armii Burgundzkiej pozwoliło im całkowicie rozbić armię francuską. Dzięki temu zwycięstwu armia sojuszu podbiła do listopada większą część północnej Francji oraz oblegała Paryż.

Na początku grudnia francuska armia, która próbowała przełamać oblężenie swojej stolicy, została okrążona i doszczętnie zniszczona. Było to już drugie takie wydarzenie pokazujące słabość wojska francuskiego.

W roku 1446 nastąpił mały kryzys dyplomatyczny z papiestwem. Król angielski nie zgodził się na rozpoczęcie prześladowań grupy heretyckiej, zdobywającej coraz to większe wpływy. Papież odstąpił jednak od zamiaru ekskomunikowania Henryka po otrzymaniu pieniężnego zadośćuczynienia.

W tym czasie królowi urodziła się córka, której nadano imię Mary Repus. Jej narodziny zażegnały coraz to większe obawy o wybuch wojny domowej.

W 1446 roku umarł król Kastylii, a na wieść o zamiarze objęcia tronu przez króla Burgundii, szlachta kastylijska ogłosiła, że uzna jedynie monarchę Anglii za swojego suwerena. Spowodowało to wojnę Anglii z Burgundią o sukcesję nad Kastylią i wycofanie się z wojny z Francją przez Burgundię.

Aby wygrać wojnę król angielski wziął kilka pożyczek i zorganizował ogromną mobilizacje i najmowanie wojska. Wzmocniło to pośrednio stan mieszczański gdyż dobra przez niego wytwarzane miały ogromny rynek zbytu.

W następnym roku, a dokładnie 11 lutego, Paryż został zdobyty przez Anglików. Armia angielska skierowała się na prowincje okalające miasto, ponownie je podbijając. W marcu armia ponownie wróciła pod miasto, gdzie pobiła połączone siły francusko-aragońskie. Następnie wróciła się do Normandii, aby odnowić swoje siły. Miesiąc później ponownie pobiła Francuzów pod Paryżem. Kolejnym krokiem było przemieszczenie się w głąb Francji. Po drodze Anglicy zaskoczyli armię Aragonii, która została całkowicie rozbita pod Poitou. Niecały miesiąc później armia francuska została po raz trzeci unicestwiona w bitwie o Orleanem. Po zdobyciu Poitou armia francuska skapitulowała, a wojna zakończyła się.

W jej wyniku Anglia utrzymała swoje panowanie nad Francją, która stała się jej partnerem w unii personalnej. Straty francuskie wynosiły ponad 100 tysięcy żołnierzy, co stanowiło dwa razy więcej ofiar niż straty angielskie. Niestety, zakończenia wojny nie doczekał król Henryk, gdyż zmarł on miesiąc przed pokojem orleańskim w 1448. W imieniu jego niepełnoletniej córki, władzę objęła jego żona Mary.

Wojna o sukcesje kastylijską

W 1446 roku Burgunda wypowiedziała wojnę Anglikom o panowanie nad Kastylią. Nie odniosła ona większych sukcesów, gdyż jej natarcie zatrzymały wojska kastylijskie, niechętne temu krajowi. Dzięki temu, wojna zamarła aż do 1448 roku, kiedy to zakończyła się wojna angielsko-francuska.

Ostatecznie po kilku przegranych Burgundia zgodziła odstąpić od swoich żądań. Zobowiązawszy się do zapłacenia daniny, zawarła pokój z Anglią. Państwo angielskie stało się zwierzchnikiem Kastylii.

Lata 1449-XXXX

W 1449 roku Calais uzyskało od monarchy tytuł Portu Królewskiego.

Władcy

Władca Pkt adm. Pkt dyp. Pkt woj. Inne
Henryk VI Lancaster 0 0 0 pierwszy władca angielski kierowany przez Lookasa
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.