FANDOM


m (poprawki, powiększenie zdjęć)
m (poprawki)
 
(Nie pokazano 8 wersji utworzonych przez 4 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Cesarstwo_Wendyjskie_-_stworzenie.jpg|thumb|Stworzenie cesarstwa|266x266px]][[Plik:Cesarstwo_Wendyjskie_-_koniec.jpg|thumb|Upadek cesarstwa|267x267px]]
+
{{Stary kanon}}[[Plik:Cesarstwo_Wendyjskie_-_stworzenie.jpg|thumb|Stworzenie cesarstwa|266x266px]][[Plik:Cesarstwo_Wendyjskie_-_koniec.jpg|thumb|Upadek cesarstwa|267x267px]]
'''Cesarstwo Wendyjskie''' -''' '''państwo utworzone z królestw Polski, Litwy i Pomorza. Jedno z państw w [[Wszechświaty|Niedźwiedźdomium]]. Władzę w kraju sprawowali [[Dynastia Piastów|Piastowie]] służący [[Pulchny Niedźwiedź|Niedźwiedziowi]]. To w tym kraju narodził się zwyczaj wrzucania ludzi do [[Ciemnica|ciemnicy]].
+
'''Cesarstwo Wendyjskie''' państwo utworzone z królestw Polski, Litwy i Pomorza w [[Niedźwiedźdomium]] na planecie typu Crusader Kings 2. Władzę w kraju sprawowali [[Dynastia Piastów|Piastowie]] służący [[Pulchny Niedźwiedź|Niedźwiedziowi]]. To w tym kraju narodził się zwyczaj wrzucania ludzi do [[Ciemnica|ciemnicy]].
   
 
W czasach świetności składało się z królestw Polski, Litwy, Pomorza, Permu i Finlandii.
 
W czasach świetności składało się z królestw Polski, Litwy, Pomorza, Permu i Finlandii.
   
 
Po przegranej wojnie ze Świętym Cesarstwem Rzymskim cesarzowa musiała abdykować, a władzę przejęła Basillike.
 
Po przegranej wojnie ze Świętym Cesarstwem Rzymskim cesarzowa musiała abdykować, a władzę przejęła Basillike.
  +
  +
== Władcy ==
  +
#[https://pl.wikipedia.org/wiki/Piast Piast]
  +
#[https://pl.wikipedia.org/wiki/Siemowit_(ksi%C4%85%C5%BC%C4%99_Polan) Siemowit]
  +
#[https://pl.wikipedia.org/wiki/Lestek Lestek]
  +
#[https://pl.wikipedia.org/wiki/Siemomys%C5%82_(ksi%C4%85%C5%BC%C4%99_Polan) Siemomysł]
  +
#[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mieszko_I Mieszko I]
  +
#[https://pl.wikipedia.org/wiki/Boles%C5%82aw_I_Chrobry Bolesław I Chrobry]
  +
#[https://pl.wikipedia.org/wiki/Mieszko_II_Lambert Mieszko II Lambert]
  +
#[https://pl.wikipedia.org/wiki/Kazimierz_I_Odnowiciel Kazimierz I Odnowiciel]
  +
#[[Bolesław II Szczodry]]
  +
#[[Piotrek Piast|Piotrek]]
  +
#[[Czcibor Piast|Czcibor]]
  +
#[[Czcibor II Piast|Czcibor II]]
  +
#[[Czcikera Piast|Czcikera]]
  +
#[[Karolak Piast|Karolak]]
  +
#[[Taktorakocham Piast|Taktorakocham]]
  +
#Basillike
  +
  +
== Interesujący mieszkańcy ==
  +
* [[Władysław Piast]] (brat Bolesława II)
  +
* [[Potwór]] (król Litwy)
  +
* [[Doman of Koźle]] (uciekinier z ciemnicy)
   
 
== Historia ==
 
== Historia ==
Linia 12: Linia 35:
   
 
=== Pierwsze podboje ===
 
=== Pierwsze podboje ===
Święta wojna o Księstwo Estońskie została jeszcze wypowiedziana za czasów Piotrka I, a dokładniej 23 października 1123 roku. Jednak z powodu nagłej śmierci monarchy, działania wojenne kontynuował jego syn, Czcibor. Wojna trwała prawie trzy lata i zakończyła się przekazaniem Księstwa Estonii w ręce cesarza, 10 kwietnia 1125 roku. Mimo to, Estonia przetrwała, gdyż miała trochę ziemi na południu. Cesarz wypowiedział wojnę Prusom 2 marca 1126 roku. Zakończyła się ona 8 grudnia 1128 roku. Na mocy traktatu pokojowego, do cesarstwa trafiło Hrabstwo Chełmna.
+
Święta wojna o Księstwo Estońskie została jeszcze wypowiedziana za czasów Piotrka I, a dokładniej 23 października 1123 roku. Jednak z powodu nagłej śmierci monarchy, działania wojenne kontynuował jego syn, Czcibor. Wojna trwała prawie trzy lata i zakończyła się przekazaniem Księstwa Estonii w ręce cesarza 10 kwietnia 1125 roku. Mimo to, Estonia przetrwała, gdyż miała trochę ziemi na południu. Cesarz wypowiedział wojnę Prusom 2 marca 1126 roku. Zakończyła się ona 8 grudnia 1128 roku. Na mocy traktatu pokojowego, do cesarstwa trafiło Hrabstwo Chełmna.
   
 
=== Wewnętrzne kłopoty ===
 
=== Wewnętrzne kłopoty ===
   
W międzyczasie Karol ''Gruby'', książę Mazowsza, zdobył poparcie kilku szlachciców i 1 grudnia 1127 roku wysunął roszczenie w stronę cesarza Czcibora. Miał on ograniczyć autorytet koronny pod groźbą zbrojnego powstania. Monarcha nie dał się zastraszyć i odmówił. Trzy dni później, 4 grudnia 1127 roku, szlachta wraz z Karolem na czele zbuntowała się przeciwko Czciborowi. Rebelia była od początku skazana na porażkę i mimo kilku zwycięstw, które zmusiły Czcibora do szybszego zakończenia konfliktu z Prusami, dnia 16 maja 1130 roku, bunt został stłumiony, a Karol trafił do więzienia. W tym czasie zmarła matka Czcibora, księżna Smoleńska, przez co wyżej wymienione księstwo trafiło do cesarstwa. Nie był to jednak koniec problemów. 8 stycznia 1136 roku, po przeciągającym się konflikcie zbrojnym z resztkami Estonii, Jerzy Kujawski; burmistrz Kalevan, razem z królem Pomorza, Borzysławem z Koźle, wysunęli kolejne roszczenie, takie same jak przed nimi Karol ''Gruby.'' Czcibor po raz kolejny odesłał posłańca z odpowiedzią odmowną. Kilka dni później, 12 stycznia 1136 roku, wybuchł bunt. Tym razem stanowił on znacznie większe zagrożenie niż ten Karola, z tego powodu iż armie Pomorza były większe niż ich seniora. Sytuacja ta, zmusiła cesarza do wezwania Duńczyków oraz Chorwatów do pomocy. W bitwie pod Poznaniem rozstrzygły się losy rebelii. Na początku straty były mniej więcej równe ale później wojska cesarskie rozgromiły wroga. Przesądziło to o dalszych losach buntu. 21 grudnia 1139 roku Jerzy Kujawski oraz Borzysław z Koźle złożyli broń. Obydwaj trafili do więzienia. Był to koniec, bardzo wyczerpującego dla cesarstwa okresu który w sumie trwał od 1127 roku aż do 1139 roku.
+
W międzyczasie Karol ''Gruby'', książę Mazowsza, zdobył poparcie kilku szlachciców i 1 grudnia 1127 roku wysunął roszczenie w stronę cesarza Czcibora. Miał on ograniczyć autorytet koronny pod groźbą zbrojnego powstania. Monarcha nie dał się zastraszyć i odmówił. Trzy dni później, 4 grudnia 1127 roku, szlachta wraz z Karolem na czele zbuntowała się przeciwko Czciborowi. Rebelia była od początku skazana na porażkę i mimo kilku zwycięstw, które zmusiły Czcibora do szybszego zakończenia konfliktu z Prusami, dnia 16 maja 1130 roku, bunt został stłumiony, a Karol trafił do więzienia. W tym czasie zmarła matka Czcibora, księżna Smoleńska, przez co wyżej wymienione księstwo trafiło do cesarstwa. Nie był to jednak koniec problemów. 8 stycznia 1136 roku, po przeciągającym się konflikcie zbrojnym z resztkami Estonii, Jerzy Kujawski; burmistrz Kalevan, razem z królem Pomorza, Borzysławem z Koźle, wysunęli kolejne roszczenie, takie same jak przed nimi Karol ''Gruby.'' Czcibor po raz kolejny odesłał posłańca z odpowiedzią odmowną. Kilka dni później, 12 stycznia 1136 roku, wybuchł bunt. Tym razem stanowił on znacznie większe zagrożenie niż ten Karola, z tego powodu iż armie Pomorza były większe niż ich seniora. Sytuacja ta, zmusiła cesarza do wezwania Duńczyków oraz Chorwatów do pomocy. W bitwie pod Poznaniem rozstrzygły się losy rebelii. Na początku straty były mniej więcej równe ale później wojska cesarskie rozgromiły wroga. Przesądziło to o dalszych losach buntu. 21 grudnia 1139 roku Jerzy Kujawski oraz Borzysław z Koźle złożyli broń. Obydwaj trafili do więzienia. Był to koniec, bardzo wyczerpującego dla cesarstwa okresu który w sumie trwał od 1127 roku aż do 1139 roku.
   
 
=== Krucjata o Ziemię Świętą ===
 
=== Krucjata o Ziemię Świętą ===
   
1 czerwca 1141 roku Cesarstwo Wendyjskie zaoferowało swą pomoc w krucjacie przeciwko niewiernym żyjącymi na Ziemi Świętej. Ofertę cesarz złożył tuż po odebraniu Warmii Prusom. Papież Sylwester IV z radością przyjął ofertę cesarstwa. Przez kilka następnych lat krucjata odnosiła zwycięstwa. Zmieniło się to jednak wtedy, kiedy do obrony dołączyli Seldżucy i razem ze swoimi armiami zaatakowali siły Europejczyków. Czcibor, mimo że formalnie dalej brał udział w krucjacie, zajął się sprawami cesarskimi. Udział cesarstwa w krucjacie zakończył się 22 czerwca 1146 roku, śmiercią Czcibora I Piasta. W wieku śmierci miał 59 lat. Na tron wstąpił jego syn, zaufany kanclerz [[Czcibor II Piast]]. 
+
1 czerwca 1141 roku Cesarstwo Wendyjskie zaoferowało swą pomoc w krucjacie przeciwko niewiernym, żyjącym na Ziemi Świętej. Ofertę cesarz złożył tuż po odebraniu Warmii Prusom. Papież Sylwester IV z radością przyjął propozycję cesarstwa. Przez kilka następnych lat krucjata odnosiła zwycięstwa. Zmieniło się to jednak wtedy, kiedy do obrony dołączyli Seldżucy i razem ze swoimi armiami zaatakowali siły Europejczyków. Czcibor, mimo że formalnie dalej brał udział w krucjacie, zajął się sprawami cesarskimi. Udział cesarstwa w krucjacie oficjalnie zakończył się 22 czerwca 1146 roku śmiercią Czcibora I Piasta. W chwili zgonu miał 59 lat. Na tron wstąpił jego syn, a zarazem zaufany kanclerz [[Czcibor II Piast]]. 
   
 
== Ciekawostki ==
 
== Ciekawostki ==
* Dwie części cesarstwa łączyły się ze sobą jedynie przez mały skrawek ziemi w Estonii, co utrudniało swobodny przemarsz wojsk pomiędzy nimi.
+
* Dwie części cesarstwa łączyły się ze sobą jedynie przez mały skrawek ziemi w Estonii, co utrudniało swobodny przemarsz wojsk pomiędzy nimi.
 
[[Kategoria:Crusader Kings 2]]
 
[[Kategoria:Crusader Kings 2]]
 
[[Kategoria:Kraje]]
 
[[Kategoria:Kraje]]
 
[[Kategoria:Pulchny Niedźwiedź]]
 
[[Kategoria:Pulchny Niedźwiedź]]
  +
[[Kategoria:Cesarstwo Wendów]]

Aktualna wersja na dzień 12:15, lis 17, 2018

Ten artykuł należy do starego kanonu.
Cesarstwo Wendyjskie - stworzenie

Stworzenie cesarstwa

Cesarstwo Wendyjskie - koniec

Upadek cesarstwa

Cesarstwo Wendyjskie – państwo utworzone z królestw Polski, Litwy i Pomorza w Niedźwiedźdomium na planecie typu Crusader Kings 2. Władzę w kraju sprawowali Piastowie służący Niedźwiedziowi. To w tym kraju narodził się zwyczaj wrzucania ludzi do ciemnicy.

W czasach świetności składało się z królestw Polski, Litwy, Pomorza, Permu i Finlandii.

Po przegranej wojnie ze Świętym Cesarstwem Rzymskim cesarzowa musiała abdykować, a władzę przejęła Basillike.

Władcy Edytuj

  1. Piast
  2. Siemowit
  3. Lestek
  4. Siemomysł
  5. Mieszko I
  6. Bolesław I Chrobry
  7. Mieszko II Lambert
  8. Kazimierz I Odnowiciel
  9. Bolesław II Szczodry
  10. Piotrek
  11. Czcibor
  12. Czcibor II
  13. Czcikera
  14. Karolak
  15. Taktorakocham
  16. Basillike

Interesujący mieszkańcy Edytuj

Historia Edytuj

Powstanie cesarstwa Edytuj

8 października 1119 roku Królestwo Polskie utworzyło cesarstwo. Stało się to tuż po podbiciu Malborka. Pierwszym cesarzem został Piotrek I Piast. W momencie koronacji cesarskiej miał 51 lat. Jedno księstwo (Prusy) należące do ziem etnicznie przynależnych do Wendów wciąż było niepodległe. 13 marca 1124 roku władzę po Piotrku przejął jego syn Czcibor I Piast.

Pierwsze podboje Edytuj

Święta wojna o Księstwo Estońskie została jeszcze wypowiedziana za czasów Piotrka I, a dokładniej 23 października 1123 roku. Jednak z powodu nagłej śmierci monarchy, działania wojenne kontynuował jego syn, Czcibor. Wojna trwała prawie trzy lata i zakończyła się przekazaniem Księstwa Estonii w ręce cesarza 10 kwietnia 1125 roku. Mimo to, Estonia przetrwała, gdyż miała trochę ziemi na południu. Cesarz wypowiedział wojnę Prusom 2 marca 1126 roku. Zakończyła się ona 8 grudnia 1128 roku. Na mocy traktatu pokojowego, do cesarstwa trafiło Hrabstwo Chełmna.

Wewnętrzne kłopoty Edytuj

W międzyczasie Karol Gruby, książę Mazowsza, zdobył poparcie kilku szlachciców i 1 grudnia 1127 roku wysunął roszczenie w stronę cesarza Czcibora. Miał on ograniczyć autorytet koronny pod groźbą zbrojnego powstania. Monarcha nie dał się zastraszyć i odmówił. Trzy dni później, 4 grudnia 1127 roku, szlachta wraz z Karolem na czele zbuntowała się przeciwko Czciborowi. Rebelia była od początku skazana na porażkę i mimo kilku zwycięstw, które zmusiły Czcibora do szybszego zakończenia konfliktu z Prusami, dnia 16 maja 1130 roku, bunt został stłumiony, a Karol trafił do więzienia. W tym czasie zmarła matka Czcibora, księżna Smoleńska, przez co wyżej wymienione księstwo trafiło do cesarstwa. Nie był to jednak koniec problemów. 8 stycznia 1136 roku, po przeciągającym się konflikcie zbrojnym z resztkami Estonii, Jerzy Kujawski; burmistrz Kalevan, razem z królem Pomorza, Borzysławem z Koźle, wysunęli kolejne roszczenie, takie same jak przed nimi Karol Gruby. Czcibor po raz kolejny odesłał posłańca z odpowiedzią odmowną. Kilka dni później, 12 stycznia 1136 roku, wybuchł bunt. Tym razem stanowił on znacznie większe zagrożenie niż ten Karola, z tego powodu iż armie Pomorza były większe niż ich seniora. Sytuacja ta, zmusiła cesarza do wezwania Duńczyków oraz Chorwatów do pomocy. W bitwie pod Poznaniem rozstrzygły się losy rebelii. Na początku straty były mniej więcej równe ale później wojska cesarskie rozgromiły wroga. Przesądziło to o dalszych losach buntu. 21 grudnia 1139 roku Jerzy Kujawski oraz Borzysław z Koźle złożyli broń. Obydwaj trafili do więzienia. Był to koniec, bardzo wyczerpującego dla cesarstwa okresu który w sumie trwał od 1127 roku aż do 1139 roku.

Krucjata o Ziemię Świętą Edytuj

1 czerwca 1141 roku Cesarstwo Wendyjskie zaoferowało swą pomoc w krucjacie przeciwko niewiernym, żyjącym na Ziemi Świętej. Ofertę cesarz złożył tuż po odebraniu Warmii Prusom. Papież Sylwester IV z radością przyjął propozycję cesarstwa. Przez kilka następnych lat krucjata odnosiła zwycięstwa. Zmieniło się to jednak wtedy, kiedy do obrony dołączyli Seldżucy i razem ze swoimi armiami zaatakowali siły Europejczyków. Czcibor, mimo że formalnie dalej brał udział w krucjacie, zajął się sprawami cesarskimi. Udział cesarstwa w krucjacie oficjalnie zakończył się 22 czerwca 1146 roku śmiercią Czcibora I Piasta. W chwili zgonu miał 59 lat. Na tron wstąpił jego syn, a zarazem zaufany kanclerz Czcibor II Piast

Ciekawostki Edytuj

  • Dwie części cesarstwa łączyły się ze sobą jedynie przez mały skrawek ziemi w Estonii, co utrudniało swobodny przemarsz wojsk pomiędzy nimi.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.